Posted tagged ‘GENERATION X’

Generation X vs Generation Y

June 21, 2009

GENERATION X

Ο όρος πρωτοεμφανίστηκε σε ένα βιβλίο κοινωνιολογίας του Fussel το 1964, ενώ αργότερα χρησιμοποιήθηκε κι από ένα punk rock συγκρότημα. Η απόδοση του όρου στη συγκεκριμένη γενιά όμως, οφείλεται κυρίως στο σύγχρονο καναδό συγγραφέα Douglas Coupland, το έργο του οποίου «generation x – tales from an accelerated culture (1991)» έφερε τους δημοσιογράφους και τους marketers σε σύγχυση, αφού δεν τοποθετούσε τους X-ers σε μια συγκεκριμένη χρονολογική περίοδο γέννησης, αλλά σε ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Για τους παραπάνω, Generation X σήμαινε το σύνολο των νέων που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1964 και το 1978. Ο D. Coupland συμπεριέλαβε στη γενιά X γενικά όσους είχαν διαφορετική αντίληψη του κόσμου, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Η γενιά X ίσως είναι η μόνη γενιά που έχει σχηματίσει μια ιδιαίτερη κουλτούρα. Οι εκπρόσωποί της είναι φορείς σημαντικής μόρφωσης, ενώ δεν προδίδουν νεο-εισαγμένες αξίες, όπως η συναισθηματική ασφάλεια, ατομική και συναισθηματική ανεξαρτησία, ανάγκη πραγματικής πληροφόρησης. Οι X-ers όπως άλλωστε και οι boomers έγιναν μάρτυρες σημαντικών γεγονότων και κοινωνικών φαινομένων: η οδυνηρή εξάπλωση του aids, η αλματώδης αύξηση των διαζυγίων, η παιδική εγκληματικότητα, η καταστροφή του περιβάλλοντος, αλλά και το ρίξιμο του τείχους του Bερολίνου και η εισαγωγή της τεχνολογίας στην απασχόληση. Τέλος, η γενιά X συνδέθηκε αυθόρμητα με τη μουσική grunge και τη pop ή post-rock κουλτούρα.
http://en.wikipedia.org/wiki/Generation_X

GENERATION Y

Ο όρος δεν έχει ακόμη εδραιωθεί, γι’ αυτό συναντά συχνά κανείς και του όρους echo boomers (ως γόνοι της γενιάς των boomers=Γεννημένοι μεταξύ 1946 και 1964, οι baby boomers αποτέλεσαν ουσιαστικά το έναυσμα για την ανάπτυξη της δυτικής οικονομίας: Η έξαρση των γεννήσεων και κατά συνέπεια η αύξηση του πληθυσμού είχε ως αποτέλεσμα την συνεχώς αυξανόμενη ανάγκη για παραγωγή καταναλωτικών αγαθών. Οι marketers της εποχής βρήκαν πρόσφορο έδαφος για προώθηση ολοένα και περισσότερων προϊόντων. Ενδεικτικά αναφέρεται πως οι ανήκοντες σ’ αυτή τη γενιά ξεπέρασαν τα 72 εκ. πολιτών στις η.π.α., διπλάσιοι σχεδόν της προηγούμενης γενιάς. Οι baby boomers έχουν σημαντικές μνήμες από γεγονότα που αποτέλεσαν σταθμό στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού: Ο άνθρωπος στο φεγγάρι, πόλεμος στο Bιετνάμ, φεμινισμός, εμπάργκο πετρελαίου, κλπ. Παράλληλα μ’ αυτά τα γεγονότα, αναπτύχθηκαν κινήματα που αντιτάχθηκαν στη παράλογη φιλοσοφία του πολέμου και υποστήριξαν την ελευθερία, το δικαίωμα του πολιτικού ασύλου, το φεμινισμό, τη σεξουαλική απελευθέρωση, τα πολιτικά δικαιώματα, το κοινωνικό πειραματισμό, κοκ. Τα παραπάνω αιτήματα διατυπώθηκαν κυρίως από ανάλογα μουσικά κινήματα (rock) και μικρές υποκοινότητες (hippies). Παρ’ όλα αυτά οι baby boomers δεν κατόρθωσαν (λόγω της μεγάλης ανομοιογένειας προφανώς) να αναπτύξουν μια συγκεκριμένη κουλτούρα ή φιλοσοφία ζωής.), ή millenial generation (newmils στην αγγλία, γενιά τη χιλιετηρίδας). Η γενιά y είναι δραματικά μικρότερη από τις προγενέστερες, ιδίως στη νοτιοανατολική ευρώπη και την ιαπωνία. Τα μέλη της έχουν μεγαλώσει σε μικρές, μεσοαστικές οικογένειες, βιώνοντας έντονα τις κοινωνικές–εισοδηματικές διαφορές. Σε σχετικά νέες, στην κατηγορία των «αναπτυσσόμενων», χώρες, όπως η Nότια kορέα ή η Eλλάδα, η γενιά Y δεν έχει βιώσει την εξάπλωση και την κατάρρευση του κομμουνισμού ή της δικτατορίας. Οι newmils αποδοκιμάζουν και τις τελευταίες παραδοσιακές αξίες, αναζητούν την ατομική και εθνική ασφάλεια (ιδίως μετά τα επανειλημμένα κρούσματα τρομοκρατίας ανά τον κόσμο), αποδέχονται την ύπαρξη διαφορετικής κουλτούρας, τη τεχνολογία σε όλες τις πτυχές της ζωής τους, αλλά γίνονται και φορείς νέων φοβιών. Τέλος, η γενιά της χιλιετηρίδας (1978-1993) έχει ως πρόσφατες μνήμες τον πόλεμο στο Iράκ με όλες τις κοινωνικό-πολιτικές συνέπειες (επανεκλογή του Bush), την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, τις μεγάλες φυσικές καταστροφές, την προσπάθεια για πάταξη της τρομοκρατίας (πολλές φορές χρησιμοποιώντας προπαγανδιστικά μέσα) κι αν μη τι άλλο την εξάπλωση του διαδυκτίου και των τηλεπικοινωνιών (internet, κινητή τηλεφωνία). Πολλοί υποστηρίζουν πως η γενιά Y δεν οριοθετείται ως το 1993, αλλά συνεχίζει να υφίσταται. Όπως και να χει, η ιστορία (ή το marketing) θα δείξει…
http://en.wikipedia.org/wiki/Generation_Y

Generation X  vs  Generation Y

H βασική διαφορά μεταξύ των γενιών Χ και Υ είναι η χρονολογική τους ύπαρξη.

Η γενιά Χ δημιουργήθηκε πρώτη και εμφανίστηκε την δεκαετία του 1960.Σε αντίθεση, η γενιά Υ εμφανίστηκε από την δεκαετία του 1980 και μετά.

Μαζί με την έλευση της  γενιάς Χ εμφανίστηκαν κάποιες τεχνολογικές εφευρέσεις οι οποίες αργότερα θα επηρέαζαν σημαντικά τις ζωές της γενιάς Υ.

Σε ότι αφορά τον εργασιακό τομέα η γενιά Χ είναι εύκαμπτη, ευέλικτη και μπορεί να κάνει υποχωρήσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν αγαπάει την δουλειά της και δεν επιδιώκει μια καλή επαγγελματική ανέλιξη. Επίσης η γενιά Χ μόλις είχε αρχίσει να έρχεται σε επαφή με την τεχνολογία, ενώ από την άλλη πλευρά η γενιά Υ είναι εργασιομανής και επιδιώκει την συνεχή ανοδική πορεία τόσο στον επαγγελματικό, όσο και στον οικονομικό τομέα βοηθούμενοι από την τεχνολογία.

Στην προσωπική τους ζωή οι νέοι που ανήκουν στην γενιά Χ αρέσκονται στο να διασκεδάζουν και να βρίσκουν όλο και περισσότερους τρόπους ψυχαγωγίας και διασκέδασης. Ήταν ιδιαίτερα κοινωνικοί και προσπαθούσαν ολοένα και πιο πολύ να βελτιώνουν το μορφωτικό τους επίπεδο.

Η γενιά Υ όμως δεν αρέσκεται στο να διασκεδάζει και να κάνει πράγματα για τον εαυτό της, αλλά προσπαθεί συνεχώς να εκμεταλλεύεται την τεχνολογία και τον χρόνο , ώστε να πετύχει την ανοδική προσωπική πορεία.

Συνοπτικά, η γενιά αυτή χαρακτηρίζεται από την συνεργασία και από την ικανότητα να εξελίσσεται διαρκώς. Τέλος, οι νέοι της γενιάς Υ δεν είναι τόσο επικοινωνιακοί  όσο οι νέοι της γενιάς Χ.

Επαγγέλματα του Μέλλοντος και του Παρελθόντος

Ποιο επάγγελμα μου ταιριάζει; Ποιο επάγγελμα να διαλέξω για να βρω εργασία και να έχω μια επιτυχημένη καριέρα; Αυτές είναι οι δυο αγωνιώδεις ερωτήσεις που υποβάλλουν στον εαυτό τους οι νέοι, και οι πιο ώριμοι πολίτες στη σημερινή εποχή της γνώσης, της παγκοσμιοποίησης και της υψηλής τεχνολογίας που τη σκιάζει το φάσμα της ανεργίας και της επαγγελματικής αβεβαιότητας.

Οι επαγγελματικές επιλογές αποτελούν καίριας σημασίας αποφάσεις που προκαθορίζουν το μέλλον κάθε ανθρώπου. Γι’ αυτό πρέπει να παίρνονται με σύνεση, περίσκεψη, και αυτογνωσία, με προσεκτική και όχι επιπόλαια αποκρυπτογράφηση της προσωπικότητας, των κλίσεων, των ταλέντων, των δυνατοτήτων, των δεξιοτήτων, των προτιμήσεων, των ενδιαφερόντων ενός ατόμου και των επαγγελμάτων που του ταιριάζουν. Αφού επιλεγούν τα κατάλληλα επαγγέλματα με τη βοήθεια των συμβούλων καριέρας, των τεστ επαγγελματικών επιλογών, είναι προτιμότερο στις περισσότερες περιπτώσεις, η τελική επιλογή να γίνεται προς την κατεύθυνση των επαγγελμάτων εκείνων που έχουν μέλλον. Η καλύτερη συμβουλή για τους νέους είναι “να γίνουν αυτό που είναι και όχι αυτό που νομίζουν ότι είναι”. Να επιλέξουν δηλ. το επάγγελμα που πραγματικά τους ταιριάζει, τους ενδιαφέρει και στις απαιτήσεις του οποίου μπορούν να αντεπεξέλθουν. Αλλά κάτι τέτοιο είναι προτιμότερο να συνδυαστεί με επαγγέλματα του μέλλοντος και όχι του παρελθόντος.

Τα επαγγέλματα του μέλλοντος είναι εκείνα που οι προοπτικές τους είναι θετικές ή πολύ θετικές στην αγορά εργασίας. Τα επαγγέλματα δηλ. για τα οποία οι κενές θέσεις εργασίας στο άμεσο μέλλον των επόμενων 5-10 ετών, προβλέπεται να είναι περισσότερες από τον αριθμό των ατόμων που επιθυμούν και έχουν τα προσόντα για να τις καταλάβουν (υπερβάλλουσα προσφορά εργασίας). Επαγγέλματα με περιορισμένες ή αρνητικές προοπτικές, (κορεσμένα επαγγέλματα), είναι εκείνα για τα οποία προβλέπεται να υπάρχουν λιγότερες κενές θέσεις εργασίας, από τον αριθμό των ατόμων που επιθυμούν και έχουν τα προσόντα για να τις καταλάβουν (υπερβάλλουσα ζήτηση εργασίας). Δεν αποκλείεται βέβαια, ένας επίμονος, ικανός, εργατικός και ταλαντούχος νέος, να επιτύχει στην καριέρα του ακόμα και αν επιλέξει ένα κορεσμένο επάγγελμα που τον ενδιαφέρει και ταιριάζει στην προσωπικότητα του. Και το αντίθετο : όταν ένας νέος επιλέξει ένα επάγγελμα με μέλλον που όμως δεν του ταιριάζει, ή είναι αδιάφορος, δυσκίνητος, χαμηλών δυνατοτήτων και ενδιαφερόντων, τότε το εργασιακό του μέλλον είναι αβέβαιο.

Οι παραπάνω διαπιστώσεις οδηγούν στη διαπίστωση, ότι δεν αρκεί να επιλέξει κανείς επαγγέλματα με μέλλον για να έχει μια επιτυχημένη καριέρα. Ούτε ότι τα κορεσμένα επαγγέλματα είναι το βέβαιο εισιτήριο για την ανεργία και την επαγγελματική αποτυχία. Αλλά για την πλειοψηφία των περιπτώσεων, είναι προτιμότερο να γίνεται ο κατάλληλος συνδυασμός της προσωπικότητας και των ενδιαφερόντων με επαγγέλματα που έχουν θετικές προοπτικές. Με δεδομένο ότι σε κάθε άνθρωπο δεν ταιριάζει μόνο ένα αλλά αρκετά διαφορετικά επαγγέλματα, είναι ασφαλώς προτιμότερο να επιλέξει από εκείνα που του ταιριάζουν και τον ενδιαφέρουν, τα επαγγέλματα με μέλλον και να αποφύγει όσα εμφανίζονται κορεσμένα.

Επισημαίνεται επίσης ότι στη διάρκεια της καριέρας ενός ανθρώπου, υπάρχει πάντοτε η δυνατότητα στροφής σε άλλα επαγγέλματα που δεν εμφανίζουν αρνητικές προοπτικές όπως εκείνο που αρχικά είχε επιλεγεί. Κάτι τέτοιο διευκολύνεται ιδιαίτερα στην εποχή μας, από τις ραγδαίες αλλαγές της σύγχρονης αγοράς εργασίας, ως συνέπεια των ταχύτατων εξελίξεων της τεχνολογίας και της οικονομίας. Παρ’ όλα αυτά, δεν πρέπει να παραγνωριστεί η συχνά δυσάρεστη πραγματικότητα ότι πολλοί νέοι επιλέγουν κορεσμένα επαγγέλματα που δεν τους ταιριάζουν και αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στον υψηλό ανταγωνισμό που υπάρχει σήμερα γι’ αυτά. Σε τέτοιες επιλογές οδηγούνται υπό την επίδραση επιρροών, που συνήθως προέρχονται από το οικογενειακό τους περιβάλλον και ειδικότερα από τους γονείς, οι οποίοι συχνά διοχετεύουν στα παιδιά τους θεμιτές ή ανομολόγητες δικές τους εκπληρωμένες ή μη επιθυμίες και προσδοκίες. Συνήθως αυτό αφορά περιπτώσεις επαγγελμάτων που προϋποθέτουν Πανεπιστημιακές σπουδές και θεωρούνται ότι προσφέρουν υψηλό κοινωνικό κύρος, ικανοποιητικό εισόδημα, ή μονιμότητα εργασίας, όπως του γιατρού, του δικηγόρου, του φαρμακοποιού, του φιλόλογου, του εκπαιδευτικού, του τραπεζικού, κλπ. Ανάλογο ενδιαφέρον προσελκύουν επαγγέλματα που δείχνουν ότι “λάμπουν”, όπως του δημοσιογράφου, του ηθοποιού, του τραγουδιστή, του καλλιτέχνη, του πιλότου και πιο πρόσφατα, του χρηματοοικονομολόγου ή του χρηματιστή. Όμως, όπως είναι γνωστό πως “ότι λάμπει δεν είναι χρυσός”, έτσι και τα επαγγέλματα αυτά και όχι μόνο, κάθε άλλο παρά μπορούν εύκολα να οδηγήσουν στη γη της εργασιακής επαγγελίας. Κι’ αυτό γιατί στην είσοδό τους ή και στον εσωτερικό τους περίγυρο, συνωστίζονται πολλά περισσότερα άτομα από τις υπάρχουσες κενές θέσεις εργασίας. Με άλλα λόγια, το ισοζύγιο της προσφοράς και ζήτησης των επαγγελμάτων αυτών, όπως και στην περίπτωση πολλών άλλων, είναι αρνητικό ή και πολύ αρνητικό.

Η δυσάρεστη συνέπεια των παραπάνω διαπιστώσεων, είναι το γεγονός ότι πολλοί νέοι σπαταλούν πολύτιμο χρόνο και οικογενειακό εισόδημα σε εκπαιδευτική προετοιμασία και προσπάθεια, για την είσοδό τους σε παρόμοια κορεσμένα επαγγέλματα, που ελάχιστα ταιριάζουν στην προσωπικότητα και τις δυνατότητές τους. Αυτό έχει συχνά οδυνηρές συνέπειες, αφού το εργασιακό τους μέλλον είναι αβέβαιο, δύσβατο, ή προβληματικό. Και επί πλέον, η αγορά εργασίας επιβαρύνεται με έντονες δυσαρμονίες ανάμεσα στην προσφορά και στη ζήτηση επαγγελμάτων, γεγονός που επιτείνει ακόμα περισσότερο το ήδη σοβαρό πρόβλημα της ανεργίας.

Γενικότερα, πολύ αρνητικές είναι οι προοπτικές για τα επόμενα 5-10 χρόνια για επαγγέλματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όπως οι γιατροί, οι οδοντίατροι, οι φαρμακοποιοί, οι χημικοί, οι χημικοί-μηχανικοί, οι βιολόγοι, οι γεωλόγοι, οι μεταλλειολόγοι, οι ναυπηγοί, οι δικηγόροι, κλπ. Επίσης, περιορισμένες είναι οι προοπτικές επαγγελμάτων μέσων μαζικής επικοινωνίας, καλών τεχνών, με την εξαίρεση ορισμένων ειδικοτήτων των εφαρμοσμένων τεχνών και ειδικότερα των γραφικών τεχνών, που στην εποχή μας συνδυάζουν την καλή γνώση της πληροφορικής.

Πολύ αρνητικό είναι το ισοζύγιο των εκπαιδευτικών-παιδαγωγικών επαγγελμάτων, με εξαίρεση αυτών που συνδέονται με τη διδασκαλία της πληροφορικής, της τεχνολογίας και κατά δεύτερο λόγο της αγγλικής. Έντονα αρνητικό είναι επίσης το ισοζύγιο και όλων των επαγγελμάτων που συνδέονται με θεωρητικές σπουδές όπως η φιλοσοφία, η φιλολογία, η θεολογία, η ιστορία, η αρχαιολογία, η εθνογραφία, η λαογραφία, η γεωγραφία, η κοινωνιολογία, η διεθνολογία, οι πολιτικές και οι φυσικομαθηματικές επιστήμες. Η κλασσική επαγγελματική διέξοδος στον ευρύτερο τομέα της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα της δημόσιας παιδείας που ίσχυε στο παρελθόν για θεωρητικές σπουδές όπως οι παραπάνω, δεν υφίσταται πλέον σήμερα. Αυτό οφείλεται στην πολύχρονη υπερπαραγωγή διαρκώς αυξανόμενου αριθμού αποφοίτων από τις συναφείς σχολές, σε συνδυασμό με την ανησυχητική μείωση της γεννητικότητας του ελληνικού πληθυσμού. Σήμερα, οι απόφοιτοι από παρόμοιες θεωρητικές πανεπιστημιακές σχολές, εφ’ όσον δεν υπάρχει εργασιακή διέξοδος σε οικογενειακές επιχειρήσεις, είναι υποχρεωμένοι να στραφούν, στις περισσότερες περιπτώσεις, σε επαγγέλματα που ελάχιστα ή και καθόλου συνδέονται με τις σπουδές τους. Ευνόητο είναι βέβαια ότι εφ΄ όσον επιτευχθεί ο διορισμός στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, κάτι που είναι ιδιαίτερα αμφίβολο σήμερα, οι επαγγελματικές προοπτικές, λόγω μονιμότητας εργασίας είναι διασφαλισμένες.

Οι απόφοιτοι των φυσικομαθηματικών επιστημών, ευνοούνται από τη φύση των σπουδών τους, για να στραφούν, ύστερα και από κατάλληλη μετεκπαίδευση ή και εμπειρική εξειδίκευση, στον τομέα της πληροφορικής όπου οι προοπτικές είναι ιδιαίτερα ευοίωνες. Το ίδιο, αν και με μικρότερη ευκολία, μπορεί να γίνει και με τους απόφοιτους άλλων θεωρητικών σπουδών, οι οποίοι μπορούν επίσης να στραφούν σε επαγγέλματα των μέσων μαζικής επικοινωνίας, στις δημόσιες σχέσεις, στον τουρισμό ή και σε οικονομικά επαγγέλματα. Οι χημικοί, οι βιολόγοι, οι φαρμακοποιοί είναι δυνατό να στραφούν σε επαγγελματικές διεξόδους στην παραγωγή τροφίμων, στον έλεγχο ποιότητας και περιβάλλοντος, στο εμπόριο και στη διοίκηση επιχειρήσεων. Ανάλογα δεδομένα ισχύουν για τους χημικούς μηχανικούς και τους αεροναυπηγούς, οι οποίοι μπορούν επί πλέον να κατευθυνθούν στους περισσότερους τομείς της βιομηχανίας και της μηχανολογίας. Δυσκολότερη είναι η διέξοδος σε άλλα επαγγέλματα για τους μεταλλειολόγους και τους γεωλόγους, αν και εδώ υπάρχει η δυνατότητα προσφυγής στην πληροφορική, στη διοίκηση επιχειρήσεων και στη βιομηχανία. Ευνόητο είναι ότι, οι παραπάνω ενδεικτικές και μόνο λύσεις, προϋποθέτουν ανάλογη μετεκπαίδευση, ή εξειδίκευση και κατάλληλη εμπειρία.
Οι σπουδές που εμφανίζουν ιδιαίτερη δυσκολία διεξόδων σε άλλες εργασιακές δραστηριότητες, είναι αυτές των γιατρών που προϋποθέτουν πολυετή, τουλάχιστον επταετή εκπαίδευση, σε στενά εξειδικευμένο εκπαιδευτικό και αντίστοιχο εργασιακό αντικείμενο που δε συγγενεύει με άλλα επαγγέλματα, εκτός από του βιολόγου, του χημικού, του φαρμακοποιού, των οποίων επίσης οι προοπτικές είναι πολύ αρνητικές. Άλλωστε, ένας γιατρός μετά από πολυετή και κοπιώδη εκπαιδευτική προετοιμασία και τις υψηλές επαγγελματικές προσδοκίες που τη συνοδεύουν, πολύ δύσκολα θα δεχτεί να στραφεί σε διαφορετικό επάγγελμα. Έτσι, η χώρα μας μαστίζεται από εντονότατο πρόβλημα ιατρικού υπερπληθωρισμού που έχει δυσμενέστατες συνέπειες, όχι μόνο σε βάρος της επαγγελματικής αποκατάστασης των ενδιαφερομένων αλλά και του επιπέδου υγείας του πληθυσμού, αφού συνεπάγεται πλασματική ζήτηση ιατρικών υπηρεσιών και ανεξέλεγκτη διόγκωση της πολυφαρμακίας. Γι’ αυτό και δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι ο υπέρμετρα μεγάλος αριθμός γιατρών έχει ως αποτέλεσμα χειρότερο επίπεδο υγείας για τους πολίτες. Και ότι τα “περισσότερα φάρμακα συνεπάγονται λιγότερη υγεία”.

Αλλά εκτός από τα κακά νέα υπάρχουν και τα καλά. Σε πολλά άλλα επαγγέλματα στη χώρα μας που συνδέονται με ανώτατες ή ανώτερες σπουδές, παρατηρούνται σοβαρές ελλείψεις προσωπικού με αντίστοιχα προσόντα. Επαγγέλματα δηλ. που το ισοζύγιο της προσφοράς και ζήτησής τους είναι ανερχόμενο, θετικό ή πολύ θετικό. Τέτοια επαγγέλματα με μέλλον, με πολύ θετικές προοπτικές, είναι κατά πρώτο λόγο εκείνα που συνδέονται με την υψηλή τεχνολογία, την πληροφορική, το διαδίκτυο και τις τηλεπικοινωνίες. Θετικές είναι επίσης οι προοπτικές των περισσότερων επαγγελμάτων στον ευρύτερο τομέα της οικονομίας, με εξαίρεση του χρηματιστή για την τρέχουσα περίοδο των επόμενων πέντε περίπου ετών. Πολύ θετικό είναι το ισοζύγιο όσων ειδικοτήτων συνδυάζουν τις οικονομικές σπουδές με την καλή γνώση της πληροφορικής, όπως λ.χ. του οικονομολόγου-πληροφορικού, του φοροτεχνικού πληροφορικού, κλπ.

Τα περισσότερα κατασκευαστικά, μηχανολογικά και τεχνολογικά επαγγέλματα, όπως του μηχανολόγου, του πολιτικού μηχανικού του τεχνολόγου μηχανικού, κλπ, με την εξαίρεση των μεταλλειολόγων, των γεωλόγων, των χημικών μηχανικών, των ναυπηγών και των αεροναυπηγών, έχουν επίσης θετικές προοπτικές. Θετικό είναι επίσης, το ισοζύγιο των τουριστικών, επισιτιστικών, ψυχαγωγικών, αθλητικών και θαλάσσιων επαγγελμάτων, κυρίως στις περιοχές της χώρας με ικανοποιητική τουριστική ανάπτυξη.

Στο γεωργικό τομέα, μάλλον θετικές είναι οι προοπτικές των εργαζομένων που κατέχουν σύγχρονες γνώσεις και διάθεση ανανέωσής τους, στα πλαίσια των σύγχρονων καινοτομικών και ανταγωνιστικών απαιτήσεων της γεωργίας, της αλιείας και των συναφών κλάδων. Τέτοιες είναι οι περιπτώσεις λ.χ., του γεωπόνου εναλλακτικής ή οικολογικής γεωργίας, του ιχθυολόγου, του ιχθυοπαθολόγου, του ιχθυοκόμου, του παραγωγού θερμοκηπίων και ανθοκηπίων, του τεχνολόγου αρδεύσεων, του εκτροφέα στρουθοκαμήλων, κλπ. Επίσης, στη βιομηχανία τροφίμων και ποτών υπάρχουν καλές προοπτικές για τους μηχανολόγους και τεχνολόγους τροφίμων, ενώ παρόμοιες διαπιστώσεις ισχύουν για τους ελεγκτές ποιότητας , τους τεχνολόγους αντιρύπανσης, κλπ.

Στον τομέα της υγείας και της πρόνοιας, σε αντίθεση με τις πολύ αρνητικές εργασιακές προοπτικές των γιατρών και των οδοντιάτρων, θετικό ή και πολύ θετικό είναι το ισοζύγιο των νοσηλευτών, των τεχνολόγων ιατρικών μηχανημάτων και εργαστηρίων, των φυσιοθεραπευτών, των διαιτολόγων, των αισθητικών, των ψυχολόγων, των κοινωνικών λειτουργών, των ειδικών για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Στις μεταφορές, οι προοπτικές απασχόλησης διαγράφονται ελαφρώς θετικές, με ανάλογες συνέπειες για τα συναφή επαγγέλματα.

Τα στρατιωτικά, τα αστυνομικά, τα εκκλησιαστικά και τα δημοσιοϋπαλληλικά επαγγέλματα, λόγω της μονιμότητας εργασίας, έχουν σίγουρες προοπτικές επαγγελματικής σταδιοδρομίας. Όμως, η ένταξη στα επαγγέλματα αυτά είναι ιδιαίτερα προβληματική αφού υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός υποψηφίων για τις πολύ λιγότερες κενές θέσεις εργασίας αντίστοιχα.

Στα επαγγέλματα που συνδέονται με μέσες ή κατώτερες σπουδές, ή με εργασιακή εμπειρία, θετικές έως πολύ θετικές είναι οι προοπτικές των τεχνικών ειδικοτήτων και εκείνων που εμπεριέχουν το στοιχείο της εξειδίκευσης. Η διαπίστωση αυτή έχει μεγαλύτερη βαρύτητα στους ανερχόμενους οικονομικά κλάδους. Στην πληροφορική, στις κατασκευές και στη βιομηχανία τροφίμων, σε αντίθεση με φθίνοντες κλάδους όπως είναι η κλωστοϋφαντουργία, υπάρχουν θετικές προοπτικές και ικανοποιητικές σχετικά απολαβές για τεχνίτες σε διάφορες ειδικότητες. Θετικό είναι το ισοζύγιο για βαριά και λιγότερα ελκυστικά επαγγέλματα, όπως του εργάτη γης, του οικιακού βοηθού, του λαντζέρη, του καθαριστή, του κηπουρού, του ιδιωτικού φύλακα ασφαλείας. Συνήθως όμως, οι εργασίες αυτές με εξαίρεση του ιδιωτικού φύλακα ασφαλείας ασκούνται σήμερα από αλλοδαπούς μετανάστες, νόμιμους ή παράνομους που στο σύνολό τους ίσως να ξεπερνούν σήμερα και το 1.000.000 άτομα. Στους τομείς της οικονομίας, της διοίκησης, του εμπορίου, στον τουρισμό, στον επισιτισμό και στις μεταφορές θετικό είναι το ισοζύγιο, μεταξύ άλλων, για τους εξειδικευμένους γραμματείς, τους ικανούς πωλητές, και τους διανομείς εντύπων. Αντίθετα, πολύ αρνητικό είναι το ισοζύγιο για υπαλλήλους γραφείων με κύριο η αποκλειστικό προσόν το απολυτήριο λυκείου.

Οι διαπιστώσεις που γίνονται για τα επαγγέλματα και τις προοπτικές τους, επισημαίνεται και πάλι, προέρχονται από τα πορίσματα της πολυετούς έρευνας που διεξάγεται από την ερευνητική μας ομάδα στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, η οποία ανανεώνεται κάθε δύο περίπου χρόνια και αφορά προβλέψεις των προοπτικών της ελληνικής αγοράς εργασίας και των επαγγελμάτων για τα επόμενα 5-10 χρόνια. Η έρευνα στηρίζεται σε ειδική μεθοδολογία και ειδικότερα στην έννοια του επονομαζόμενου “ισοζύγιο της προσφοράς και ζήτησης επαγγελμάτων”, (balance of supply and demand of professions), η ευρύτερη ανάλυση του οποίου μαζί με πολλά άλλα θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού και απασχόλησης, γίνεται στο υπό έκδοση βιβλίο του υπογράφοντος “Επαγγέλματα του Μέλλοντος και του Παρελθόντος” από τις εκδόσεις Πατάκη.

Πιο κάτω, γίνεται μια πρώτη αναφορά στις προοπτικές στα επόμενα 5-10 χρόνια του ισοζυγίου της προσφοράς και ζήτησης επιλεγμένων επαγγελμάτων, που συνδέονται κυρίως με ανώτατες ή ανώτερες σπουδές, ΑΕΙ ή ΤΕΙ και επαγγελμάτων που συνδέονται με μέσες, ή κατώτερες σπουδές. Οι κλίμακες των προοπτικών αυτών των επαγγελμάτων, είναι οι ακόλουθες :

Επαγγέλματα με πολύ θετικές προοπτικές

Επαγγέλματα με θετικές προοπτικές

Επαγγέλματα με περιορισμένες προοπτικές

Τονίζεται και πάλι ότι απαραίτητο δεδομένο για την επιτυχημένη καριέρα είναι η καλή γνώση του περιεχομένου και των δεξιοτήτων που απαιτούνται για την άσκηση ενός επαγγέλματος και η συνεχής ανανέωσή τους, στα πλαίσια των σύγχρονων εξελίξεων της τεχνολογίας και της οικονομίας. Για τον ίδιο σκοπό, η δια βίου μάθηση, η συνεχιζόμενη εκπαίδευση και κατάρτιση, αποτελεί σήμερα το πλέον κατάλληλο μέσο. Επί πλέον, για τα περισσότερα υψηλόβαθμα ή και μεσαίων βαθμίδων επαγγέλματα, απολύτως αναγκαία είναι η γνώση ξένων γλωσσών και κυρίως της αγγλικής γλώσσας, καθώς και η δυνατότητα χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών και του διαδικτύου. Τέλος, θα πρέπει να τονιστεί, ότι ολοκληρωμένος επαγγελματίας και άνθρωπος είναι εκείνος που γηράσκει αεί διδιασκόμενος, φροντίζει για την εγκυκλοπαιδική του μόρφωση και ενδιαφέρεται για ευρύτερες πτυχές της επιστήμης, της τέχνης, του περιβάλλοντος και του πολιτισμού. Μπορεί ένας μόνο από τους πολλούς να πετύχει στη ζωή του κάτι το σπουδαίο και ξεχωριστό, αλλά οι περισσότεροι μπορούν σίγουρα να καλυτερεύσουν τη δική τους ζωή και γιατί όχι και των συνανθρώπων τους, αν προετοιμαστούν σωστά. Γιατί είναι γνωστό άλλωστε ότι το μέλλον ανήκει σε όσους το προετοιμάζουν.

Τα παρακάτω links δείχνουν κάποια δείγματα από τα επαγγέλματα του μέλλοντος :

“>